اجرای صنعتی ساختمان ها - فرآیند نصب
نویسنده خبر : مدیر سایت    
تعداد بازدید: 1548     زبان : فارسی     چاپ

فرآیند نصب سازه

نصب سازه نقشه کارگاهی تکلا استراکچرز مقاومت اسکلت فلزی

کلیات

نصب هر قطعه باید بر اساس شماره آن قطعه در موقعیت تعیین شده طبق نقشه های نصب صورت گیرد.

ترتیب و مراحل نصب قطعات و اجرا اتصالات در کل سازه باید مطابق مشخصات فنی تهیه شده توسط طراح پروژه باشد.

قطعاتی که در مراحل نصب، خود ایستا نباشند، باید توسط مهار موقت به نحو مطمئنی نگهداری شوند. زمان برچیدن این مهارها باید طبق نظر ناظر تعیین گردد.

برای نصب قطعات باید وسایل بلند کننده متناسب با وزن قطعات مهیا گردند. باید با تمهیدات مختلف از قبیل تعبیه وزنه های کافی در محل مناسب روی دستگاه بلند کننده، از واژگونی دستگاه جلوگیری نمود. همچنین تکیه گاه های دستگاه بلند کننده روی زمین باید از ایستایی کافی با توجه به وضع خاک موجود برخوردار باشند. در صورتی که اجزای سازه با اتصالات پیچی به یکدیگر متصل می شوند باید تمهیداتی از قبیل پیش نصب و ساخت بر اساس اندازه های دقیق به کار رود تا از تناسب و جفت شدن قطعات به یکدیگر در زمان نصب اطمینان حاصل شود.

تمهیدات لازم برای حمل و جا به جا کردن درست قطعات از قبیل نصب گیره هایی با مقاومت کافی به تعداد کافی و در محل های مناسب قطعات باید به عمل آید. قطعاتی که در موقع حمل دچار آسیب دیدگی شده اند باید قبل از نصب، ترمیم و سپس در جای خود نصب شوند. این ترمیم ممکن است به وسیله حرارت و یا چکش کاری به شرطی که باعث از بین رفتن خواص باربری قطعه نگردد، با تایید ناظر انجام شود.

پیچ های مهاری داخل پی ها که ستون ها به آنها بسته می شوند، باید قبل از بتن ریزی از نظر فواصل و محورها در تمام ارتفاع و ترازها در هر مرحله دقیقاً کنترل و گزارش مربوطه تهیه گردد تا صحت اجرای پی قبل از نصب ستون ها محرز گردد. در صورت عدم احراز شرط فوق باید قبل از شروع نصب، تمهیدات لازم از نظر اصلاح پی ها و یا در صورت امکان اصلاحات روی قطعات سازه فولادی پیش بینی و اجرا گردد.

تراز کردن کف ستون ها توسط مهره های قابل تنظیم در زیر آن ها و پر کردن زیر کف ستون با ملات مقاوم بدون وارفتگی و تامین کننده تماس کامل بین کف ستون و ملات انجام می شود.

برای نصب اولیه قطعات می توان از پیچ های پیش نصب به صورت موقت استفاده نمود و پس از اطمینان از صحت نصب، پیچ های اصلی را جایگذاری و محکم نمود.

طریقه ایجاد کشش اولیه و محکم کردن پیچ ها طبق مقررات ملی ساختمان باید انجام شود.

رواداری های پیش نصب نیز باید طبق مقررات ملی ساختمان کنترل و تایید گردد.

اعمال نیروی افقی به ستون های نصب شده برای تنظیم اتصالات فقط در حد ذکر شده در آیین نامه مجاز است و کلاً هر گونه اعمال نیرو به ستون ها که منجر به خروج امتداد ستون ها از حدود مجاز رواداری شاقولی شود، ممنوع است.

تکمیل اتصالات سازه ای و پر کردن ملات زیر ورق های کف ستون نصب شده، نباید تا هنگامی که بخش قابل قبولی از سازه، تراز، شاغول، همبر و مهاربندی شده باشد، انجام شود. اتصالات سازه ای پیش از تکمیل باید دارای مقاومت کافی برای تحمل بارهای ضمن نصب با ضریب اطمینان کافی باشند. در این امر باید از مشخصات فنی طرح و نقشه های نصب و نظر ناظر پیروی شود.

باید توجه کافی به اثر تغییرات دمای محیط بر ابعاد قطعات سازه ای و وسایل فلزی اندازه گیری طول در هنگام پیاده کردن نقشه و نصب سازه مبذول شود. باید از یک درجه حرارت مرجع مطابق مشخصات فنی طرح و یا نظر ناظر پیروی شود.

نصب سازه زمانی پایان یافته تلقی می شود که کلیه قطعات طبق نقشه در محل خود قرار گرفته و اتصالات آن ها طبق مشخصات فنی، کامل تکمیل شده باشند و ستون ها تا حد رواداری مجاز شاقول و تیرها نیز در همین حد تراز باشند. تشخیص و تایید این امر به وسیلۀ ناظر صورت می گیرد.

برج میلینیوم سازه استراکچر فولادی طراحی عمران

بستن و محکم کردن پیچ ها

مجموعه پیچ و مهره و واشر از لحاظ خصوصیات هندسی، مکانیکی، شیمیایی و آزمایش های ضروری باید به نحو مناسبی انتخاب شود.

برای این منظور تا تهیه استانداردهای ملی ایران می توان از استانداردهای معتبر بین المللی (ترجیحاً AISC) پیروی نمود.

باید تا حد ممکن از کاربرد پیچ های هم اندازه با رده های مقاوتی مختلف در یک سازه پرهیز نمود.

طول پیچ باید به اندازه ای باشد که پس از محکم کردن آن، حداقل یک دندانۀ کامل پیچ از هر طرف مهره بیرون بماند.

در اتصالات اصطکاکی با استفاده از پیچ ها با مقاومت تسلیم 9000  در صورتی که مصالح فولادی اعضای متصل شونده دارای حد تسلیم کمتر از 2800   باشند، استفاده از واشر سخت زیر پیچ و مهره الزامی است.

اگر اعضای متصل شوند دارای پوشش حفاظتی باشند، لازم است که از واشر زیر پیچ یا مهرۀ چرخنده استفاده شود.

در صورتی که پیچ در سوراخ لوبیایی یا سوراخ بزرگ شده نصب می شود، لازم است که از واشر مناسب زیر پیچ و مهره استفاده شود.

در صورتی که سطح فولاد مماس با پیچ دارای زاویه ای بیش از 3 درجه نسبت به صفحۀ عمود بر محور پیچ باشد باید از واشر سخت گوه ای در زیر پیچ یا مهره استفاده شود.

هیچ نوع مصالح قابل تراکم مانند واشرهای لاستیکی یا مواد عایق بندی نباید در لایه های اتصال وجود داشته باشد مگر آن که در نقشه های اجرایی به وسیلۀ طراح قید شده باشد.

تمامی سطوح اتصال باید از هر گونه مواد خارجی یا آلودگی و پوسته به جز پوسته های محکم طبیعی فولاد، پاک باشند.

در اتصالات اتکایی، وجود رنگ با هر ترکیب شیمیایی در سطح مجاور سوراخ پیچ مجاز است.

سطوح مجاور سوراخ پیچ در اتصالات اصطکاکی باید شرایط زیر را برآورده کنند:

الف) در اتصالات بدون پوشش، باید هر گونه رنگ یا آلودگی سطحی در محدوده ای نزدیک تر از یک قطر پیچ و حداقل 25 میلیمتر از لبه سوراخ پاک شود.

ب) در اتصالات دارای پوشش، باید سطوح مجاور اتصال به وسیلۀ ماسه پاشی یا ساچمه زنی آماده سازی شده و با رنگی استاندارد که حداقل ضریب اصطکاک 33% را تامین نمایند، رنگ آمیزی شود. در سایر موارد باید آزمایش ویژه انجام شود تا از کفایت ضریب اصطکاک سطوح برای تامین ویژگی های مکانیکی اتصال اطمینان حاصل شود.

ج) عملیات نصب اتصالات رنگ شده را نباید پیش از خشک شدن نهایی رنگ، شروع نمود.

وسایل اتصال شامل پیچ و مهره و واشر را باید در برابر آلودگی و رطوبت در کارگاه حفاظت نمود. فقط تعداد وسایل اتصال برای یک نوبت کاری را باید از انبار محفوظ خارج نمود. وسایل اتصال مصرف نشده در هر نوبت کاری را باید پس از اتمام نوبت، به انبار محفوظ بازگرداند. نباید روغن مخصوصی را که در کارخانه روی سطح وسایل اتصال پخش شده است، پاک نمود. وسایل اتصال مورد نظر برای اتصالات اصطکاکی، باید از زنگ و آلودگی ناشی از محیط کارگاه پاک شوند و در این صورت پیش از نصب، دندانه های آنها با روغن مخصوص استاندارد مجدداً روغن زده شود.

ابزارهای نمایشگر نیرو در اتصالات اصطکاکی را می توان در ترکیب با پیچ و مهره و واشر مطابق روش مذکور در آیین نامه بکار برد. روش نصب و بازرسی این ابزارها باید توسط سازنده ارائه شود و به تایید ناظر برسد.

قبل و در مقاطعی از اجرای اتصالات اصطکاکی و یا اتصالات با پیچ های تحت کشش مستقیم، لازم است موارد زیر در نظر گرفته شود:

الف – حصول اطمینان از ایجاد شدن نیروی کششی لازم در پیچ ها

ب – تنظیم ابزارهای مورد استفاده در محکم کردن پیچ ها

تناوب و روش این کنترل باید مطابق مندرجات آیین نامه باشد. دقت ابزار اندازه گیری کشش باید حداقل سالیانه توسط مراجع معتبر آزمایشگاهی تایید شود.

در اتصالات زیر، پیچ ها باید در سوراخ های هم محور پیچ نصب شوند و فقط لازم است که تا حد بست اولیه مطابق مندرجات آیین نامه در پاراگراف زیر، محکم شوند:

الف) اتصالات با پیچ های اتکایی

ب) اتصالات با پیچ های بدون کشش مستقیم

حد بست اولیه نشان دهنده حالتی است که تمامی سطوح یک اتصال در تماس کامل با یکدیگر باشند، اگر در این وضع، فضایی خالی بین سطوح اتصال موجود باشد به نحوی که تماس کامل برقرار نشود، باید اتصال باز شود و پس از قرار دادن ورق پر کننده مناسب و انجام اصلاحات لازم، تماس کامل برقرار شود. اگر نتوان سوراخ های پیچ ها را به وسیله میله های تنظیم در یک راستا قرار داد، می توان در صورت مجاز بودن از نظر طرح اتصال، با استفاده از برقو، سوراخ پیچ ها را گشاد کرد و از پیچ های با قطر بزرگتر استفاده نمود.

در اتصالات با پیچ های اصطکاکی و اتصالات با پیچ های تحت کشش مستقیم، باید پیچ و مهره و واشر در سوراخ های هم محور نصب شوند و به یکی از روش های الف تا د مذکور در این بند تا رسیدن به حداقل کشش تعیین شده در طرح محکم شوند.

الف) چرخش مهره

در این روش، ابتدا همه پیچ ها از صلب ترین قسمت اتصال تا حد بست اول محکم می شوند و این کار به طرف لبه های آزاد اتصال ادامه می یابد. برای اطمینان از محکم شدن همه پیچ ها تا حد بست اولیه، این کار یک یا چند بار دیگر نیز تکرار می شود. پس از محکم شدن کلیه پیچ ها تا حد بست اولیه، باید کشش نهایی لازم در پیچ ها را با انجام چرخش اضافی مطابق مشخصات طرح ایجاد نمود.

ب) آچار تنظیم

برای محکم کردن پیچ ها می توان از آچار تنظیم استفاده نمود به این شرط که از صحت و دقت عملکرد آن را کنترل و تنظیم روزانه اطمینان حاصل شود و نیز از واشر سخت در زیر اعضای تحت چرخش استفاده شود. در این روش باید اطمینان حاصل شود که مقدار چرخش نسبی پیچ و مهره از حد مجاز طبق مشخصات طرح بیشتر نشود. مراحل محکم کردن پیچ ها مانند بند الف فوق است.

ج) پیچ ها ویژه

در این روش از پیچ هایی استفاده می شود که با رسیدن به نیروی کششی خاص، عضو شاخص متصل به کله آن ها به صورت پیچشی کنده می شود. در این روش باید اطمینان حاصل شود که نیروی کششی در لحظه کنده شدن عضو فوق الذکر، با مشخصات طرح مطابقت داشته باشد.

مراحل محکم کردن این پیچ های نیز مانند بند الف فوق است.

د) واشرهای ویژه

در این روش از واشرهای ویژه ای زیر کله پیچ یا مهره استفاده می شود و فشردگی برآمدگی های واشر تا حد معینی نشان دهنده رسیدن نیروی محوری پیچ به حد مورد نظر است. در این روش باید اطمینان حاصل شود که نیروی متناظر با رسیدن واشر به فرم نهایی خود، با خواسته های طرح مطابقت داشته باشد.

در تمامی روش های فوق، حداقل 3 نمونه پیچ و مهره از هر قطر، طول و مقاومت مورد استفاده، باید در ابتدای کار مورد آزمایش قرار گیرند. در این آزمایش باید به کمک یک ابزار دقیق اندازه گیری کشش، نشان داده شود که روش مورد استفاده برای محکم کردن پیچ، می تواند کششی حداقل برابر 105% کشش خواسته شده در طرح  را در پیچ ایجاد کند.

استفاده مجدد از پیچ ها

محکم کردن پیچ های شل شده ناشی از محکم شدن پیچ های مجاور تا حد بست اولیه بلامانع است. اگر یک مهره یا پیچ پس از محکم شدن کامل، باید به دلایلی شل شود، لازم است که مجموعه پیچ و مهره کلاً تعویض شود.

 

 

در شبکه های اجتماعی به ما بپیوندید