انواع اتصالات فلزی بر حسب نوع عضو اتصالی
نویسنده خبر : مدیر سایت    
تعداد بازدید: 3185     زبان : فارسی     چاپ

انواع اتصالات فلزی بر حسب نوع عضو اتصالی

 

اتصالات فولادی را می توان بر اساس نوع رفتار عضو اتصالی دسته بندی نمود. اتصال تیر به تیر، ستون به ستون، تیر به ستون، اعضای فرعی نظیر مهارهای جانبی و بادبندها به تیر یا ستون و اتصال ستون به فونداسیون در این دسته بندی جای می گیرند.

 

اتصال فولادی تیر به تیر

اتصال فلزی تیر به تیر که به آن وصله تیرها نیز گویند، تحت شرایط زیر امکان پذیر می باشد:

الف) در صورتی که نیمرخ ها موجود در بازار طول کافی جهت پوشش دهانه مورد نظر را نداشته باشند، در این صورت لازم است تیرها را جهت تامین طول مورد نظر به هم متصل نماییم.

ب) تیرهای ورقی فولادی که در کارگاه ساخته می شوند، عموماً جهت سهولت در حمل و نقل دارای طول های کوتاه می باشند، لذا اتصال این تیرها در محل کارگاه ضروری است.

ج) در مقاطعی از تیر که لازم است اساس مقطع به دلیل وجود لنگر خمشی بزرگ افزایش پیدا کند (مانند تکیه گاه ها در تیرهای سراسری)، اتصال دو تیر با ابعاد هندسی متفاوت ضروری می باشد.

د) جهت استفاده بهینه از نیمرخ های موجود در کارگاه و جلوگیری از ضایعات، اتصال آن ها به هم جهت ساخت تیر با دهانه مورد نظر الزامی می باشد.

ه) اتصال تیرهای دارای محورهای متعامد مثال دیگری از اتصال تیر به تیر می باشد. تیرهای فرعی (تیرچه ها) در محل تقاطع با تیرهای اصلی می توانند به صورت مفصلی و یا پیوسته به یکدیگر متصل شوند.

 

اتصال فولادی تیر به تیر

 

اتصال فولادی ستون به ستون

اتصال فلزی ستون به ستون یا وصله ستون ها تحت شرایط زیر امکان پذیر می باشد:

الف) ارتفاع ستون مورد استفاده از طول نیمرخ های فولادی که معمولاً 12 متر است، بیشتر باشد.

ب) برای یک ساختمان چند طبقه که نیروهای محوری ستون ها در طبقات بالا کم می شود، تغییر در ابعاد نیمرخ و کاهش آن در طبقات بالاتر اقتصادی می باشد، بنابراین ایجاد وصله در محل تغییر سایز نیمرخ های ستون الزامی می باشد.

به دلیل این که ایجاد وصله در ستون ها مستلزم صرف هزینه است، پیشنهاد می شود تا در ارتفاعی برابر طول یک شاخه تیرآهن (12 متر) نسبت به کاهش شماره نیمرخ ستون اقدام نشود.

 

اتصال فلزی ستون به ستون

 

اتصال تیر به ستون

اتصال تیر به ستون از انواع بسیار رایج اتصالات در سازه های فولادی است که برخی از نمونه های آن را می توانید در صفحه "انواع اتصالات فولادی بر حسب شکل هندسی" مطالعه و بررسی نمایید.

اتصال مهار جانبی و بادبند به تیر و ستون

برای جلوگیری از کمانش جانبی پیچشی، بال فشاری تیرهای قاب های ساختمانی باید به شیوه ی مناسبی در فواصل بازم و در امتداد جانبی عمود بر صفحه قاب نگهداری شود. مهارهای جانبی در قاب های صنعتی با مقطع متغیر به سینه بند موسوم است. مهارهای جانبی عموماً از نیمرخ نبشی، مقاطع I شکل و ناودانی ساخته می شوند. اتصال بادبند به تیر و ستون نیز معمولاً با استفاده از یک صفحه کمکی صورت می پذیرد و محل اتصال بادبندها به تیر و ستون به صورت ساده (مفصلی) در نظر گرفته می شود.

اتصال ستون فولادی به فونداسیون

یکی ازحساس ترین قسمت های تشکیل دهنده ی سازه فلزی، محل اتصال ستون های آن به پی یا فونداسیون می باشد. چون که در این نقاط کلیه ی بارهای وارد بر سازه، بعد از جمع شدن در سقف ها، تیرها و در نهایت ستون ها، از طریق ورق کف ستون یا بیس پلیت ها به فونداسیون منتقل می شوند. به همین دلیل و همین طور با توجه به اهمیت زیاد ستون در سازه ی فولادی ضروری است دقت زیادی در طرح و اجرای اتصال پای ستون ها مجری گردد.

طراحی جوش ها در محل اتصال ستون فولادی به پی به شیوه ای صورت می گیرد که انتقال بارها را تحت رفتارهایی که در مورد آن ها پیش بینی می شود، میسر سازد. محل اتصال پای ستون به ورق بیس پلیت، که باید بارهای محوری فشاری و کششی، همچنین لنگرها را به صفحه ستون منتقل کند، پس از پخ زدن با جوش نفوذی یا لوبیایی کامل پر می شود. ورق های استیفنر (سخت کننده قائم) در انتقال بار محوری و لنگر خمشی ستون به بیس پلیت شرکت می کنند. بنابراین، اتصال این اعضا به ستون هم با جوش نفوذی کامل خواهد بود. ولی با هدف مشارکت دادن ورق های سخت کننده در امر باربری خمشی بیس پلیت (به صورت نیمرخ سپری)، باید اتصال ورق کف ستون با ورق تقویتی، بتواند برش ناشی از خمش را تحمل کند. دو خط جوش گوشه در دو طرف ورق تقویتی قائم، این امکان را فراهم می نماید.

در صورتی که به منظور افزایش ظرفیت باربری خمشی بیس پلیت از ورق افقی در بالا استفاده گردد، اجرای جوش نفوذی کامل در محل اتصال این ورق با ستون ضروری است، زیرا در این حالت، ورق بالایی به عنوان بال در مقطع I شکل عمل م کند و باید نیروی محوری درون صفحه ای خود را که از خمش مقطع I شکل حاصل می شود، به ستون منتقل می نماید. جریان برش متناظر با لنگر ایستایی بال هم باید در محل اتصال به ورق های قائم منتقل می شود، پس به دو نوار جوش گوشه نیز، در محل اتصال ورق بالایی و ورق ها قائم نیاز است.

یکی از موارد حائز اهمیت که معمولاً کمتر به آن توجه می شود، بارهای وارده در حین اجرا است. در مواردی که ستون به همراه بیس پلیت در محل قرار می گیرد، ممکن است در طول اجرا، به علت عدم وجود بارهای جانبی قابل ملاحظه در شرایط عادی و همچنین بار محوری موقت نه چندان زیاد ستون، اتصالات به طور کامل اجرا نشوند. به این تعبیر که مثلاً همه ی میل مهارها بسته نشوند، همه یا تعدادی را به حد نهایی سفت نکنند و یا برای نگهداری کف ستون و ستون بارگذاری نشده، از اجزای موقتی در زیر بیس پلیت تا پیش از ریختن گروت استفاده نمایند.

ولی باید توجه داشت که احتمال وقوع طوفان و حتی زلزله، در حین اجرای ساختمان وجود دارد. ممکن است وزش بادهای شدید بر تنه ستون، لنگر قابل توجهی را در اتصال پای ستون ایجاد کند که وسایل اتصال کامل اجرا نشده، توانایی مقابله با آن را نداشته باشند. در این وضعیت، بدون این که نقصی در طراحی اتصال وجود داشته باشد، پیش از اجرا و بارگذاری کامل، ستون و اتصال پای آن از بین خواهند رفت. بنابراین ضروری است که در حین اجرا و پیش از بارگذاری، دست کم بخش هایی از اتصال نهایی شود تا در صورت وارد شدن بارهای جانبی پیش بینی نشده به سازه، آسیبی به آن وارد نشده و تخریبی صورت نگیرد.

 

اتصال ستون به فونداسیون بیس پلیت

 

مدلسازی صحیح کف ستون یا بیس پلیت ها به همراه ورق های تقویت یا استیفنرهای آن ها در نرم افزار تکلا استراکچر و بررسی عدم تداخل بولت ها با سخت کننده می تواند به اجرای بهتر و نزدیک تر شدن به فرضیات طراحی کمک شایانی نماید. برای مطالعه و کسب اطلاعات بیشتر در مورد نحوه اجرای ورق کف ستون به صفحه مورد نظر در وبسایت ما مراجعه نمایید.

 

 

 

در شبکه های اجتماعی به ما بپیوندید